MENU 
  
 INFORMACJE 
  
  
 DXCC 
  
 Geograficznie 
  
 Inne 
  
 Polska 
  
 PRZEWODNIK 
  
 SP6NVK 
  
  
 Linki 
Jednostka DXCC:
 
 Jednostka DXCC
 Antarktyda 
 Prefix główny
 CE9/KC4 
 Strefa czasowa
 0 h (Wiele baz używa swego czasu lokalnego.) 
 Kontynent
 Antarktyda 
 Strefa ITU
 67, 69, 70, 71, 72, 73, 74 
 Strefa WAZ
 12, 13, 29, 30, 32, 38, 39 
 
          Antarktyda          
 
 Antarktyda 
 Mapy
 
          Antarktyda          
 
 Godło 
 Moneta 
 Banknot 
 Znaczek 
 Zdjęcie sat. 
 
          Antarktyda          
 
Galeria zdjęć
 
 
 
          Antarktyda          
 
 Flaga 
 Opis flagi 
Nie istnieje. Traktat Antarktyczny określił międzynarodowy charakter Antarktydy. Mimo terytorialnych roszczeń rozmaitych państw, nie ma podstaw do uznania jakiejkolwiek flagi lub godła za oficjalne lub choćby częściowo oficjalne. Występuje duża ilość publikacji mających charakter krajowy, organizacyjny czy wręcz inicjatyw indywidualnych.
 
          Antarktyda          
 
 Antarktyda 
 Populacja: 
Nie ma rdzennych mieszkańców ale sezonowo są tam międzynarodowe załogi w stacjach badawczych, reprezentujące około 27 narodowości. Wszyscy sygnatariusze Antarctic Treaty (Traktatu Antarktycznego) wysyłają personel do obsługi stacji sezonowych (letnich) i całorocznych na kontynencie oraz otaczających go morzach. Liczba personelu prowadzącego badania oraz pomocniczego na kontynencie i okolicznych wyspach, na południe od 60 stopnia szerokości geograficznej południowej (rejon obejmowany postanowieniami Traktatu) zmienia się od około 4000 w lecie do 1000 w zimie. Dodatkowo około 1000 osób personelu, włączając naukowców i załogi statków, prowadzi badania z ich pokładów i jest obecna na wodach regionu traktatowego.

Populacja w lecie (styczeń): łącznie 3687, Argentyna 302, Australia 201, Belgia 13, Brazylia 80, Bułgaria 16, Chile 352, Chiny 70, Finlandia 11, Francja 100, Niemcy 51, Indie 60, Włochy 106, Japonia 136, Południowa Korea 14, Holandia 10, Nowa Zelandia 60, Norwegia 40, Peru 28, Polska 70, Rosja 254, Południowa Afryka 80, Hiszpania 43, Szwecja 20, Wielka Brytania 192, USA 1,378 (1998-99).

Populcja w zimie (lipiec): łącznie 964, Argentyna 165, Australia 75, Brazylia 12, Chile 129, Chiny 33, Francja 33, Niemcy 9, Indie 25, Japonia 40, Południowa Korea 14, Nowa Zelandia 10, Polska 20, Rosja 102, Południowa Afryka 10, Wielka Brytania 39, USA 248 (1998-99).

Stacje całoroczne: łącznie 42, Argentyna 6, Australia 4, Brazylia 1, Chile 4, Chiny 2, Finlandia 1, Francja 1, Niemcy 1, Indie 1, Włochy 1, Japonia 1, Południowa Korea 1, Nowa Zelandia 1, Norwegia 1, Polska 1, Rosja 6, Południowa Afryka 1, Hiszpania 1, Ukraina 1, Wielka Brytania 2, USA 3, Urugwaj 1 (1998-99).

Stacje letnie: łącznie 32, Argentyna 3, Australia 4, Bułgaria 1, Chile 7, Niemcy 1, Indie 1, Japonia 3, Nowa Zelandia 1, Peru 1, Rosja 3, Szwecja 2, Wielka Brytania 5 (1998-99).
Ponadto podczas antarktycznego lata niektóre państwa zajmują liczne stanowiska badawcze, jak obozy namiotowe, obiekty tylko na czas letni czy przejścia dla celów badawczych (lipiec 2002 szacunkowo)
 Współrzędne
 geograficzne: 
90° 00' S, 0° 00' E
 Powierzchnia
 całkowita: 
14 million km kw.
piąty co do wielkości kontynent po Azji, Afryce, Północnej Ameryce i Ameryce Południowej
 W tym ląd: 
14 milionów (280 000 wolne od lodu 13.72 miliona pokryte lodem) km kw.
 W tym woda: 
0 km kw.
 Łączna
 długość granic: 
0 km
 Długość linii
 brzegowej: 
17,968 km
 Ekstremalne
 wysokości: 
Rów podlodowy Bentley'a -2,555 m - Masyw Vinson 4,897 m
Najniższy punkt lądowy Antarktydy jest ukryty w podlodowym rowie Bentley'a, na jego powierzchni znajduje się najgrubszy dotychczas odkryty lód i najniższe położenie nie pod morską wodą.
 Domena
 Internetowa: 
.aq
 Nazwa
 konwencjonalna
 (długa): 
brak
 Nazwa
 konwencjonalna
 (krótka): 
Antarktyda
 Niepodległość: 
nie - podmiot traktatów międzynarodowych
 Rodzaj rządu: 
Skrócony Traktat Antarktyczny - Traktat Antarktyczny podpisany 1 grudnia 1959 r i wprowadzony w życie 23 czerwca 1961 r., określił prawne ramy zarządzania Antarktyką. 24 Spotkanie Konsultacyjne Traktatau Antarktycznego odbyło się w Rosji w lipcu 2001 roku. Na koniec roku 2001 członkami traktatu było 45 krajów: 27 doradczych i 18 nie mających tego statusu. Członkowie doradczy (z prawem głosowania) to 7 krajów, roszczących wobec części Antarktyki jako terytoriów narodowych (część roszczeń się nakłada) i 20 krajów nie zgłaszających roszczeń terytorialnych. USA i Rosja zastrzegły sobie prawa do ewentualnych roszczeń. USA nie uznają roszczeń innych krajów. Antarktyka jest zarządzana poprzez spotkania krajów będących członkami doradczymi. Decyzje podjęte na takich spotkanaich są wdrażane w życie przez te kraje (na ich obszarach) w zgodzie z ich prawem narodowym. Rok w nawiasach wskazuje kiedy przystępujący kraj uzyskał status doradczy (prawo do głosowania); bez daty są kraje sygnatariusze pierwszego traktatu z 1959 roku. Kraje zgłaszające roszczenia to - Argentyna, Australia, Chile, Francja, Nowa Zelandia, Norwegia i Wielka Brytania. Nie zgłaszające roszczeń kraje doradcze - Belgia, Brazylia (1983), Bułgaria (1998), Chiny (1985), Ekwador (1990), Finlandia (1989), Niemcy (1981), Indie (1983), Włochy (1987), Japonia, Korea Południowa (1989), Holandia (1990), Peru (1989), Polska (1977), Rosja, RPA, Hiszpania (1988), Szwecja (1988), Urugwaj (1985) i USA. Kraje bez statusu doradczego (brak prawa głosowania) z datą akcesji w nawiasach - Austria (1987), Kanada (1988), Kolumbia (1989), Kuba (1984), Czechy (1993), Dania (1965), Estonia (2001), Grecja (1987), Gwatemala (1991), Węgry (1984), Korea Północna (1987), Papua Nwa Gwinea (1981), Rumunia (1971), Słowacja (1993), Szwajcaria (1990), Turcja (1995), Ukraina (1992) i Wenezuela (1999).
Artykuł 1 - obszar ten będzie używany wyłącznie do celów pokojowych; aktywność militarna i tetsowanie broni jest zabronione ale personel wojskowy i wyposażenie mogą być użyte do celów badań naukowych i innych celów pokojowych.
Artykuł 2 - swoboda badań naukowych i wsółpracy będzie kontynuowana.
Artykuł 3 - swobodna wymiana informacji i personelu, współpraca z ONZ i innymi organizacjami międzynarodowymi.
Artykuł 4 - nie będą uznawane, dyskutowane lub ustanawiane roszczenia terytorialne, żadne nowe roszczenia nie będą potwierdzane w czasie obowiązywania traktatu.
Artykuł 5 - zakazane jest dokonywanie eksplozji nuklearnych oraz składowanie odpadów radioaktywnych.
Artykuł 6 - włącza się do traktatu wszystkie lądy i szelfy lodowe na południe 60 stopnia 00 minut i zastrzega dla nich prawa otwartego morza.
Artykuł 7 - obserwatorzy państw stron traktatu mają wolny dostęp, włącznie z obserwacją z powietrza, do dowolnego obszaru i mogą przeprowadzać inspekcje wszystkich stacji, instalacji i wyposażenia; pzrekazywane mają być z wyprzedzeniem informacje o organizacji wszystkich ekspedycji lub o wprowadzeniu personelu wojskowego.
Artykuł 8 - zezwala się na stosowanie jurysdykcji krajowych w stosunku do obserwatorów i naukowców.
Artykuł 9 - odbywać się będą częste spotkania konsultacyjnw pośród państw członków.
Artykuł 10 - państwa strony trakatu będą zniechęcać do aktywności jakiegokolwiek państwa na obszarze Antarktyki, sprzecznego z postanowieniami traktatu.
Artykuł 11 - spory będą rozstrzygane w sposób pokojowy przez zainteresowane strony, lub ostatecznie przez ICJ.
Artykuły 12, 13, 14 - ustalenia dotyczące przestrzegania, interpretacji zmian w traktacie pomiędzy uczestniczącymi państwami.
Inne umowy - około 200 zaleceń do traktatu przyjęto na spotkaniach konsultacyjnych i ratyfikowano przez rządy; w tym: Uzgodnione Środki Zaradcze na rzecz Fauny i Flory (1964 r.) włączone później Protokołu Środowiska, Konwencji o Ochronie Mórz Antarktycznych (1972 r.), Konwencji o Ochronie Morskich Zasobów Żywych Antarktyki (1980 r.). Porozumienia w sprawie surowców minerlanych zostały podpisane w 1988 roku ale pozostały bez ratyfikacji; Protokół o Ochronie Środowiska do Traktatu Antarktycznego został podpisany 4 października 1991 r. i wszedł w życie 14 stycznia 1998 r. - ta umowa zapewnia ochronę środowiska Antarktyki poprzez 5 aneksów: 1) zanieczyszczenia morskie, 2) fauna i flora, 3) rozpoznanie wpływów na środowisko, 4) zarządzanie odpadami i 5) zarządzanie obszarami chronionymi. Zakazuje się wszelkich aktywności związanych z surowcami mineralnymi, za wyjatkiem badań naukowych.
 
          Antarktyda          

  
  
  
  
  
  
  
  
  
 Wszelkie prawa zastrzeżone. (C) SP6NVK 2002-2012